Freitag, 20. Januar 2017

Sub Iove frigidiore natura artifex

Stiriae (I)


Frigescit his diebus Salodurum. Valle Sanctae Verenae dicatâ et haud procul ab oppidulo sitâ nullus angulus Salodurensis est frigidior. Ibi iam stiriae* e saxis dependet, quasi vero Iura Mons barbas glaciales hic illic promiserit. Sub Iove frigidiore natura artifex.


*«Stiria est gutta liquoris concreta et pendens cadenti similis, unde a stilla differt, quae liquida fluit.» (lexicon totius Latinitas «Forcellini» vocitatum, sub voce, quae est «stiria»).

Stiriae (II)

Stiriae (III)

Vallis S. Verenae dicata


Samstag, 14. Januar 2017

«Made in Germany» vel de rebus in Germania fabricatis



Res in officinis Germanicis fabricatas optimae notae esse pro certo constat. Illud «Made in Germany» est signum qualitatis. Autoraedis Germanicis nihil solidius, cervisiâ Germanicâ nihil iucundius sapore. Quis nostrum negaverit?

Iam vero saeculo XVI cum aliae res in Germania confectae tum scalpella habebantur digniora, quae laudarentur. Legamus initium cuiusdam colloquii scholastici a Maturino Corderio conscripti.  Personae sunt: Sordetus et Manasses.

Sordetus: Emistine scalpellum, ut nuper volebas?
Manasses: Non emi.
Sordetus: Quid obstitit? Dixeras enim mihi empturum te hodie.
Manasses: Dixeram quidem; sed mihi postea in mentem venit praestare ut exspectem mercatum proxime futurum in hac ipsa urbe.
Sordetus: Quid facies lucri?
Manasses: Et minoris emam, et melioris notae: nempe ex Germaniae officinis.*

Manasses noster satis prudenter facit, qui scalpello Germanico - utpote melioris pretii necnon «melioris notae» - fidem habeat. Quemadmodum discipulus in Maturini colloquio, sic hodie facere solemus: Quod opifices Germani fabricantur, magni aestimamus, licet societas illa autocinetica litteris compendiariis VW vocitata permultis emptoribus verba dederit. Haec nempe est alia fabella.



*Colloquium scholasticum I 28, fons: Maturinus Corderius: Colloquiorum scholasticorum libri IIII ad pueros in sermone Latino paulatim exercendos, anno MDLXIIII, excudebat Henricus Stephanus illustris viri Huldrici Fuggeri typographus, p. 21.

Montag, 2. Januar 2017

«Quousque eadem?»

Beatus Senecae suo salutem

Non ita pridem, mi Seneca, epistulam XXIV Lucilio inscriptam legi. Qua in epistula de vitae fastidio deque mortis libidine refers scribens:  «Quosdam subit eadem faciendi videndique satietas et vitae non odium, sed fastidium, in quod prolabimur ipsa impellente philosophia, dum dicimus: „Quousque eadem? Nempe expergiscar, dormiam, esuriam, farciar, algebo, aestuabo. Nullius rei finis est, sed in orbem nexa sunt omnia, fugiunt ac secuntur. Diem nox premit, dies noctem, aestas in autumnum desinit, autumno hiemps instat, quae vere compescitur; omnia sic transeunt, ut revertantur. Nihil novi facio, nihil novi video: fit aliquando et huius rei nausia.“ Multi sunt, qui non acerbum iudicent vivere, sed supervacuum.»

«Quousque eadem?» Quod dictum quisquis profert, non parum errare mihi videtur. Non enim umquam satis viximus. Hoc mihi persuasum est. Permittas quaeso, Seneca, ut ego quoque tuum commoneam Lucilium. Fac aperias oculos tuos, mi Lucili! Semper aliquid novi cernis. Praestat omnis ver flores novos, novum exhibet omnis aestas calorem, novam messem praebet omnis autumnus, novum frigus omnis hiems. Novus annus nunc nobis datus est. Sit felix, faustus fortunatusque! Propino tibi, mi Seneca, salutem plenis faucibus.


Vale!

Freitag, 23. Dezember 2016

De stabulo Betlehemitico aliisque de rebus

Conspectus urbis Beroeae (vulgo: Aleppo) a. 2009° rebus integris

Natalicia iactatio his diebus animos est correptura nostros. Consistamus paulisper! Non simus immemores cladis maxime sanguineae, qua orbis terrarum his diebus affectatur: scilicet belli civilis in Syria. Iam enim ibi hactenus plus 400'000 homines vitam amiserunt – nempe infantes, pueri adultique amoris vitae pleni. Europaei huc illuc fluctuant, Americani verba faciunt, Russi bombas iaciunt. Plus 400'000 mortui: numerus ingens.

Ex aliquot annis Civitates Unitae Americae sunt talis superpotentia, quae munere se abdicaverit rebusque mundanis se retraxerit. Sed nonne semper est coniuncta potentia cum eo, quod Anglice «responsibility» dicitur, id est: cum officio? Abiturus est magistratu Barack Obama, praesidens ille olim ob pacem faciendam praemio Nobeliano honestatus. Plus 400'000 mortui: pretium ingens, quod Americani et Europaei numerant, ut desidiae incumbentes a rebus publicis in Medio Oriente accidentibus se recipiant.


Summum magistratum nunc temporis initurus est Donaldus Trump, qui Americam se redditurum pollicitus est magnificam ac splendidam. At res in Syria constituent et administrabunt alii - nempe Putin Caesar necnon Erdogan Sultanus. Quas res meditemur, cum diebus venturis stabulo Betlehemitico contemplando vacabimus!

Mittwoch, 7. Dezember 2016

«December est mensis»


Nox Salodurensis

Minime humane nobiscum egit mensis November superior. Pro radiis solis nobis dono fecit Iupiter tenebras, nebulas necnon sudariola permulta ad nares emungendas apta. Quis ignoret? Hoc anni tempore septemtrionali in hemisphaerio non satis magna copia lucis suppetit. Quid nunc? Nos, quippe quibus lucis beneficiis opus sit ad bene vivendum, laboremus necesse est gravedine, febri, alvi profluvio. Quibus malis laboravimus deinceps omnes: mulier, filiolus, vicini, totum fere oppidulum.

Stellae chartaceae
Candelae durescentes
Candela iterum iterumque
in ceram calefactam mergenda

Morbis nostris medelas adhibuimus varias: contra febrim non paucas potiones teae absorpsimus, videlicet potiones illas e tilia coctas, contra alvi profluvium bananarum nonnihil manducavimus, contra lucis inopiam chartulas coloratas plicantes fabricavimus stellas et fenestris agglutinavimus. Nunc luce chartacea perfruimur, perfruimur per Saloduri oppidulum ambulantes lucernulis electricis, quibus hoc anni tempore oppidulum exornari solet. Praeter autem omnia luminibus candelarum perfructuri sumus – scilicet luminibus cereis, quae lumina ellychnium in ceram calefactam mergentes ipsi formavimus.

Die 6° mensis Dec.:
Sanctus Nicolaus legens e vitae libro

Iam mensis December coepit. Iam nos adiit Sanctus Nicolaus perquisiturus, quid anno praeterito bene, quid male fecerimus. Quibus porro donis nos hic mensis deprehendet? Saturnalia fient. «December est mensis, cum maxime civitas sudat. Ius luxuriae publice datum est. Ingenti apparatu sonant omnia, tamquam quicquam inter Saturnalia intersit et dies rerum agendarum: adeo nihil intersit, ut non videatur mihi errasse, qui dixit olim mensem Decembrem fuisse, nunc annum.» Illud Senecae* attulimus, ut his nugis cottidianis aliquantulum antiquitatis commisceremus. Seneca ille morum vituperator facere non potuit, quin et Saturnalia castigaret. At contra mihi quidem non displicent permutatio illa vel perversio socialium qui dicuntur ordinum necnon licentia illa. Placent illi dies festi, qui aetatem in hominum memoriam revocant auream. Quam ob rem clamito: «Io Saturnalia!»

*Ep. Mor. 18,1


Samstag, 3. Dezember 2016

De munificentia pia


Linguae Latinae praestantia est procul dubio ocliferia in inscriptionibus Latinis lapidibus insculptis. Accedit, quod multae inscriptiones redolent quendam spiritum potentiae, quae pietate fucari solet. 

En exemplum: LVDOVICI MAGNI REGIS CHRISTIANISSIMI MVNIFICENTIAE MONIMENTUM. Qua inscriptione templum Salodurense, cuius nomen fanum Iesuitarum (vulgo: Jesuitenkirche), anno 1687° affectum est.


Rex magnus Christianissimus est Ludovicus eius nominis XIV, qui Salodurensibus illud templum fecit dono. Salodurenses invicem hoc beneficium rependentes ad aulam Versaliensem nonnullos iuvenes humili loco natos miserunt, ut ii pueri in exercitu militarent Francogallico. Qua ratione hoc negotium optime successit: Namque civitas Salodurensis fano exornata est magnifico, mercennariis Helvetiis est auctus exercitus regis illius, qui et sol fuisse dicitur, deus autem res terrenas oculis perlustrans gaudio perfusus haud parvo ob mortalium opera pia.

Freitag, 4. November 2016

«Non est, quod tibi cito et facile credas.»

Excerptulum Annaeanum ex editione Basiliensi sumptum**

Non ita pridem sodalis quidam valde miratur, curnam ipse mecum loqui soleam. Nam hic profecto est mos meus: Persaepe mecum loquor, ita tamen, ut mecum persaepe minime consentiar, immo vero ut ipse mihi fidem non habeam. Hoc in contextu auscultemus vocem Senecae, quippe qui fuerit magister in iis rebus peritior, quae ad animum formandum et ingenium concinnandum spectant. «Non est, quod tibi cito et facile credas. Excute te et varie scrutare et observa! Illud ante omnia vide, utrum in philosophia an in ipsa vita profeceris!»* Illis dictis Annaeanis adicere mihi permitto hocce: Unusquisque nostrum est abyssus. Quem in abyssum cum inspicimus, nonnumquam quaedam vertigo oculorum, interdum cachinnus nos corripit, non semel autem percurrit imum animum lenis risus.


*Sen. Ep. Mor. 16, 2

**Opera L. Annaei Senecae et ad dicendi facultatem et ad bene vivendum utilissima. Per Des. Erasmum Roterod. & Matthaeum Fortunatum ex fide veterum codicum, tum ex probatis autoribus, postremo sagaci nonnunquam divinatione sic emendata, ut ad genuinam lectionem minimum desiderare possis. Basileae circiter anno 1540, apud Iohannem Herwagen, p. 91